Twee jonge atleten staan dicht naast elkaar, frontaal en rechtop, en houden allebei een beker vast. Hun handen en onderarmen houden de beker stevig vast, verder heerst er bijna volledige stilte - de beweging lijkt wel stil te staan. Dat spreekt mij juist aan: een sportmotief dat niet luidruchtig is, niet over de wedstrijd vertelt, maar houding en concentratie in beeld brengt, bijna als een studie. Zwarte shirts en witte broeken delen de figuren in duidelijke vlakken in, warme huidtinten komen naar voren tegen de bruine achtergrond. Het gesatineerde doek ‘Leonardo’ draagt dit effect goed, omdat het licht schouders, armen en benen modelleert zonder harde dramatiek en de zachte overgangen op het oppervlak behouden blijven. Zelfs de metalen beker zorgt slechts voor een ingetogen accent. Károly Ferenczy schilderde het schilderij in 1915. Hij behoort tot de toonaangevende figuren van de Hongaarse moderne kunst en tot de kunstenaarskolonie van Nagybánya, waar het werken voor het motief een grote rol speelt. Ook dit late werk is het resultaat van nauwkeurige observatie: krachtige lichamen, maar geen helden. De twee staan eerder als modellen; hun nabijheid straalt vertrouwdheid uit, de gezichten blijven ernstig en beheerst.
De sierlijst wordt hier gevormd door Fenja in goud, een lijst van echt hout waarvan de tint in sommige nuances bijna naar zilver neigt. Ze geeft het schilderij warmte en iets meer uitstraling, zonder het kleine motief te overweldigen. Het schilderij zelf meet 25 x 36 centimeter - in staand formaat blijft het werk overzichtelijk, maar hangt ook op een vrij stuk muur niet verloren, omdat het profiel het silhouet merkbaar vergroot en aan de zijkanten duidelijk voor de muur uitsteekt. Zo komt het werk over als een solide object, niet als een bedrukt oppervlak. Zonder passe-partout en glas begint de afbeelding direct aan de smalle binnenrand; een spieraam spant het doek strak achter het profiel, de randen van het motief lopen gespiegeld over de zijkanten. Als je dichterbij komt, blijft de scheiding tussen de donkere shirts even nauwkeurig als de vloeiende overgangen bij armen en benen. Uiteindelijk blijft deze tegenstelling hangen: fysieke spanning in de greep om de beker - en daaromheen een beeld dat grote rust uitstraalt.