Een vrouw in een felrode jurk zit met haar rug naar de toeschouwer op een groene klapstoel en leest, terwijl achter haar badgasten in het ondiepe water staan. Geen portret, geen grootse gebaren - alleen een intiem moment aan de rand van het zwembad, vastgelegd door John Lavery in 1936. Juist het krachtige rood maakt de scène zo boeiend: in de verder lichte omgeving, die in grijze en lila tinten is gehouden, wordt de blik onmiddellijk naar de lezende vrouw getrokken, wier gezicht verborgen blijft. Haar hand rust op de rode hoed, de jurk valt in brede plooien over de stoel en de zwemmers op de achtergrond vervagen tot zomerse kleurvlekken. Lavery, geboren in Ierland en een van de meest gevraagde figuurschilders van zijn tijd, richt zijn aandacht hier minder op het zwembad dan op het licht erboven - het water en de lichte rand van het zwembad vormen slechts het rustige decor voor deze geconcentreerde, bijna afgeschermde figuur. Zelfs de signatuur rechtsonder blijft op de reproductie duidelijk leesbaar.
Met een afmeting van 30 x 37 cm is dit werk een kabinetstuk, maar aan de muur komt het indrukwekkender over dan de afmetingen doen vermoeden. Dat komt door de lijst: Delfina, een donkerbruin profiel van echt hout van bijna vijf centimeter breed, omringt het kleine formaat als een gebeeldhouwde krans en geeft het gewicht. Wie dichterbij komt, ontdekt de parelrand aan de binnenrand en de plekken waar de donkere lijst openbreekt en een roodachtige houttint doorschijnt - bij de hoeken stapelen deze sporen zich op, alsof de lijst zelf al decennia achter de rug heeft. Juist dit oude in het kleine past bij de scène uit 1936. Het gesatineerde Leonardo-doek draagt het rood van de jurk dicht en rijk, zonder te spiegelen; zonder glas en passe-partout zit het schilderij direct in de donkere lijst. Zo hangt het aan de lichte muur als een enkele kleurvlek - je loopt erlangs, en het rood haalt je terug.
Vanaf twee meter afstand blijft vooral dit contrast over: het zware, donkere hout aan de buitenkant, aan de binnenkant het zomerse, lichte bassin en middenin de lezeres, die van dit alles niets merkt.