Pompeo Girolamo Batoni

De Italiaanse schilder Pompeo Girolamo Batoni werd in 1708 in Lucca geboren als zoon van een goudsmid. Na zijn opleiding in de werkplaats van zijn vader kwam hij uiteindelijk in 1727 naar Rome. Daar was hij een leerling van de schilders Sebastiano Conca, een kunstenaar uit de late barok, en Agostino Masucci, een portretschilder.
Batoni's werken waren aanvankelijk sterk gericht op de oudheid en de Italiaanse schilder Rafaël. Zijn schilderijen werden beïnvloed door religieuze en mythologische thema's, zoals zijn beroemde schilderij van Maria Magdalena ("Boetende Magdalena"). Later begon hij Engelse toeristen af te beelden voor de antieke architectuur. Zo wordt Batoni beschouwd als de uitvinder van het toeristische portret en een van de belangrijkste portretschilders van de 18e eeuw. Er zouden zelfs klachten zijn geweest, want Batoni eiste veel geld voor zijn portretten. Wat zijn werken bijzonder beroemd maakte, was hun succesvolle gelijkenis met levende modellen. Niet in de laatste plaats heeft zijn leertijd als goudsmid er waarschijnlijk ook toe bijgedragen dat hij zijn portretten tot in het kleinste detail heeft uitgewerkt.

Onder zijn vrienden was de Duitse archeoloog, bibliothecaris en antiquair Johann Joachim Winckelmann, die ook bekend staat als de intellectuele grondlegger van het classicisme. Batoni wordt ook beschouwd als een pionier van het neo-classicisme in Italië, dat de barok verving tijdens Batoni's creatieve periode.

Batoni werd door de Romeins-Duitse keizer Jozef II tot de adelstand verheven. In zijn tijd werden zijn vaardigheden zeer gewaardeerd en werd hij gelijkgesteld met die van Anton Rafaël Meng, die toen ook bekend stond als de "tweede Rafaël". Met zijn portretten van buitenlandse bezoekers aan Rome was hij bijna vier decennia lang succesvol, tot hij uiteindelijk in 1787 stierf, ook in Rome.