| Geboren | 1594 (Les Andelys) |
| Overleden | 1665 (Rom) |
| Nationaliteit | Frankrijk |
| Epochen | Classicisme, Barok |
| Genre | historieschilderkunst, religieuze kunst, mythologische schilderkunst, allegorie, figuurschilderkunst, landschap, portret, zelfportret, veldslagschilderkunst |
| Beroep | kunstschilder, graficus, architectonisch tekenaar |
| Familie | Huwelijkspartner: Anne-Marie Dughet |
| Leermeester van | Quentin Varin, Ferdinand Elle, Nöel, III Jouvenet, Georges Lallemant |
| Leerling | Gaspard Poussin, Charles Le Brun, Pietro Santi Bartoli, Pierre Le Tellier, Johann Dughet |
| Beïnvloed door | Quentin Varin, Domenichino |
| Bekende werken | Flucht nach Ägypten (1658), Die Anbetung des goldenen Kalbes (1634), Der bethlehemitische Kindermord (1620), Tanz zu Musik und Zeit (1635), Echo und Narziß (1629) |
| Musea | Art Institute of Chicago, Dulwich Picture Gallery, Cleveland Museum of Art, Bayerische Staatsgemaeldesammlungen (Pinakothek), Staatliche Museen zu Berlin |
Nicholas Poussin (1594 - 1665) was een Franse schilder uit de barokperiode. Hij bestudeerde eerst de werken uit de oudheid in Rome. Na aanvankelijke moeilijkheden kon Poussin met name particuliere verzamelaars voor zich winnen na een kleine openbare opdracht - het altaarstuk "Martelaarschap van de heilige Erasmus" voor de heilige Petrus. In Parijs, waar hij in 1641 op verzoek van de koning naar terug moest keren, kreeg de kunstenaar de opdracht om de Grande Galerie des Louvre te schilderen. Poussin voelde zich ongemakkelijk in zijn thuisland door de spanningen die ontstonden met andere kunstenaars, dus keerde hij na de dood van de koning terug naar Rome.
Poussin werd beroemd en belangrijk voor zijn heldhaftige landschappen. Onder invloed van de modellen uit de oudheid creëerde hij idyllische landschappen gebaseerd op de mythologie. De figuren in hun antieke gewaden staan als beelden in een mediterrane sfeer. Vooral werken als "Et in Arcadia ego" (eerste versie 1629-1630; tweede versie 1650-55) tonen dit soort voorstelling. Naast landschappen creëerde Poussin vooral mythologische en bijbelse taferelen. Ook deze tonen weer de antieke modellen in hun statueske voorstelling, zoals op de foto "Tod des Germanicus" (1626-1628) Zijn werken, voornamelijk gemaakt voor particuliere verzamelaars en kenners, zijn uitstekend geschikt voor de barokke schilderkunst.
Pagina 1 / 6
| Geboren | 1594 (Les Andelys) |
| Overleden | 1665 (Rom) |
| Nationaliteit | Frankrijk |
| Epochen | Classicisme, Barok |
| Genre | historieschilderkunst, religieuze kunst, mythologische schilderkunst, allegorie, figuurschilderkunst, landschap, portret, zelfportret, veldslagschilderkunst |
| Beroep | kunstschilder, graficus, architectonisch tekenaar |
| Familie | Huwelijkspartner: Anne-Marie Dughet |
| Leermeester van | Quentin Varin, Ferdinand Elle, Nöel, III Jouvenet, Georges Lallemant |
| Leerling | Gaspard Poussin, Charles Le Brun, Pietro Santi Bartoli, Pierre Le Tellier, Johann Dughet |
| Beïnvloed door | Quentin Varin, Domenichino |
| Bekende werken | Flucht nach Ägypten (1658), Die Anbetung des goldenen Kalbes (1634), Der bethlehemitische Kindermord (1620), Tanz zu Musik und Zeit (1635), Echo und Narziß (1629) |
| Musea | Art Institute of Chicago, Dulwich Picture Gallery, Cleveland Museum of Art, Bayerische Staatsgemaeldesammlungen (Pinakothek), Staatliche Museen zu Berlin |
Nicholas Poussin (1594 - 1665) was een Franse schilder uit de barokperiode. Hij bestudeerde eerst de werken uit de oudheid in Rome. Na aanvankelijke moeilijkheden kon Poussin met name particuliere verzamelaars voor zich winnen na een kleine openbare opdracht - het altaarstuk "Martelaarschap van de heilige Erasmus" voor de heilige Petrus. In Parijs, waar hij in 1641 op verzoek van de koning naar terug moest keren, kreeg de kunstenaar de opdracht om de Grande Galerie des Louvre te schilderen. Poussin voelde zich ongemakkelijk in zijn thuisland door de spanningen die ontstonden met andere kunstenaars, dus keerde hij na de dood van de koning terug naar Rome.
Poussin werd beroemd en belangrijk voor zijn heldhaftige landschappen. Onder invloed van de modellen uit de oudheid creëerde hij idyllische landschappen gebaseerd op de mythologie. De figuren in hun antieke gewaden staan als beelden in een mediterrane sfeer. Vooral werken als "Et in Arcadia ego" (eerste versie 1629-1630; tweede versie 1650-55) tonen dit soort voorstelling. Naast landschappen creëerde Poussin vooral mythologische en bijbelse taferelen. Ook deze tonen weer de antieke modellen in hun statueske voorstelling, zoals op de foto "Tod des Germanicus" (1626-1628) Zijn werken, voornamelijk gemaakt voor particuliere verzamelaars en kenners, zijn uitstekend geschikt voor de barokke schilderkunst.