Ferdinand Georg Waldmüller was een van de meest opmerkelijke portretschilders van Oostenrijk. Op 14-jarige leeftijd verliet Ferdinand het ouderlijk huis. Om in zijn levensonderhoud te voorzien, maakte hij gebruik van zijn talent: hij schilderde portretten. Jarenlang verzekerde hij zich zo van een vast inkomen. Bovendien verspreidde het nieuws over zijn buitengewone vaardigheid zich steeds verder. Ook de kunstenaar zelf wilde zijn passie verder uitbouwen. Daarom besloot hij schilderkunst te gaan studeren aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Wenen. Al tijdens zijn studie had hij een andere baan. Hij werkte als kunstdocent. Hij werd ingehuurd door welgestelde families om de kinderen van het huis les te geven. Zo ook die van de gravenfamilie Gyulay. br/br/rnIn 1815 rondde hij zijn studie in Wenen met succes af. In die tijd brak in de stad het Biedermeier-tijdperk aan. In de kunst wordt de periode van 1815 tot 1848 als Biedermeier beschouwd. In die tijd ontwikkelde zich een eigen cultuur binnen de burgerij. Mensen hielden zich steeds meer bezig met interieurarchitectuur, mode en literatuur. Ze speelden huismuziek. Het Biedermeier-tijdperk draagt het label van de „vlucht naar de idylle“. De schilder Ferdinand Georg Waldmüller maakte gebruik van deze ontwikkeling, want hij zag al snel de behoefte aan mooie dingen. Zo hield hij zich naast de portretschilderkunst ook bezig met genre- en landschapsschilderkunst. Opnieuw ging het talent van de kunstenaar rond. Zijn zaak bloeide. Tegelijkertijd ontwikkelde zijn artistieke expressie zich voortdurend verder. In deze periode ontstonden zijn belangrijkste werken, zoals 'De familie van notaris Dr. Josef Eltz'. Zelfs Ludwig van Beethoven, een van de beroemdste componisten van die jaren, gaf Waldmüller de opdracht voor een portret. Wat een eer! br/br/rnNog steeds oefenen de portretten van Ferdinand Waldmüller een bijzondere aantrekkingskracht op ons uit. Zijn werken bezitten een opmerkelijke diepgang. Bovendien herkent men Waldmüllers onmiskenbare handelsmerk: de natuurgetrouwe weergave van daglicht en zon. Waldmüller beheerste dit als geen ander kunstenaar van zijn generatie. Zijn handelsmerk ontwikkelde hij waarschijnlijk tijdens zijn reizen, die hem naar Italië en Parijs voerden. Vooral in het zuiden legde hij keer op keer antieke ruïnes vast in zijn kunstwerken. Hij perfectioneerde zijn weergave van licht en schaduw en gaf zo de genreschilderkunst een nieuwe dimensie, die nog niemand eerder zo had gecreëerd. De kunstenaar werd 72 jaar oud.
Ferdinand Georg Waldmüller was een van de meest opmerkelijke portretschilders van Oostenrijk. Op 14-jarige leeftijd verliet Ferdinand het ouderlijk huis. Om in zijn levensonderhoud te voorzien, maakte hij gebruik van zijn talent: hij schilderde portretten. Jarenlang verzekerde hij zich zo van een vast inkomen. Bovendien verspreidde het nieuws over zijn buitengewone vaardigheid zich steeds verder. Ook de kunstenaar zelf wilde zijn passie verder uitbouwen. Daarom besloot hij schilderkunst te gaan studeren aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Wenen. Al tijdens zijn studie had hij een andere baan. Hij werkte als kunstdocent. Hij werd ingehuurd door welgestelde families om de kinderen van het huis les te geven. Zo ook die van de gravenfamilie Gyulay. br/br/rnIn 1815 rondde hij zijn studie in Wenen met succes af. In die tijd brak in de stad het Biedermeier-tijdperk aan. In de kunst wordt de periode van 1815 tot 1848 als Biedermeier beschouwd. In die tijd ontwikkelde zich een eigen cultuur binnen de burgerij. Mensen hielden zich steeds meer bezig met interieurarchitectuur, mode en literatuur. Ze speelden huismuziek. Het Biedermeier-tijdperk draagt het label van de „vlucht naar de idylle“. De schilder Ferdinand Georg Waldmüller maakte gebruik van deze ontwikkeling, want hij zag al snel de behoefte aan mooie dingen. Zo hield hij zich naast de portretschilderkunst ook bezig met genre- en landschapsschilderkunst. Opnieuw ging het talent van de kunstenaar rond. Zijn zaak bloeide. Tegelijkertijd ontwikkelde zijn artistieke expressie zich voortdurend verder. In deze periode ontstonden zijn belangrijkste werken, zoals 'De familie van notaris Dr. Josef Eltz'. Zelfs Ludwig van Beethoven, een van de beroemdste componisten van die jaren, gaf Waldmüller de opdracht voor een portret. Wat een eer! br/br/rnNog steeds oefenen de portretten van Ferdinand Waldmüller een bijzondere aantrekkingskracht op ons uit. Zijn werken bezitten een opmerkelijke diepgang. Bovendien herkent men Waldmüllers onmiskenbare handelsmerk: de natuurgetrouwe weergave van daglicht en zon. Waldmüller beheerste dit als geen ander kunstenaar van zijn generatie. Zijn handelsmerk ontwikkelde hij waarschijnlijk tijdens zijn reizen, die hem naar Italië en Parijs voerden. Vooral in het zuiden legde hij keer op keer antieke ruïnes vast in zijn kunstwerken. Hij perfectioneerde zijn weergave van licht en schaduw en gaf zo de genreschilderkunst een nieuwe dimensie, die nog niemand eerder zo had gecreëerd. De kunstenaar werd 72 jaar oud.
Pagina 1 / 5