| Geboren | 1833 (Birmingham) |
| Overleden | 1898 (London) |
| Nationaliteit | Verenigd Koninkrijk |
| Epochen | Pre Rafaëlieten, Symbolisme, Victoriaanse kunst |
| Genre | historieschilderkunst, religieuze kunst, genreschilderkunst, mythologische schilderkunst, portret |
| Beroep | kunstschilder, tekenaar, ontwerper, illustrator, architectonisch tekenaar, aquarellist, pastellist |
| Familie | Vader: Edward Richard Jones Moeder: Elizabeth Coley Huwelijkspartner: Georgiana Burne-Jones Kind: Philip Burne-Jones, Margaret Mackail, Christopher Burne-Jones Broer of zus: Edith Jones |
| Beïnvloed door | Dante Gabriel Rossetti |
| Lidmaatschappen | Royal Academy of Arts |
| Bekende werken | The Beguiling of Merlin (1872), King Cophetua and the Beggar Maid (1884), The Golden Stairs (1876), The Merciful Knight (1863), The Wheel of Fortune (1883) |
| Musea | Birmingham Museum and Art Gallery, Los Angeles County Museum of Art (LACMA), Staatsgalerie Stuttgart, Yale Center for British Art, Cleveland Museum of Art |
Edward Burne-Jones beleefde zijn jeugd in het industriële Birmingham en begon zijn artistieke loopbaan toen hij nog op school zat. Hij besloot theologie te gaan studeren. Hier ontmoette hij de latere ontwerper William Morris, beiden raakten bevriend en braken samen hun studies af. Zij wijdden zich aan de kunst en werkten samen als partners. In de kring van de prerafaëlieten vond Burne-Jones zijn geestelijk thuis en werd hij een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de kunstenaarsvereniging.
Maar Edward Burne-Jones wilde meer dan alleen de weergave van een motief, kunst moest het leven en de leefruimte binnendringen. Hij was niet alleen een kunstenaar maar ook een ambachtsman en met deze benadering wordt hij beschouwd als de grondlegger van de kunsten en ambachten. In tegenstelling tot de grijze omgeving van de industrie, creëerde hij een wereld van sprookjes, sagen en legenden. Op basis van literaire modellen creëerde hij glas-in-loodramen, keramische platen, meubels en wandtapijten. Samen met zijn compagnon Morris wordt hij beschouwd als de grondlegger van het moderne design.
Zijn interpretatie van het sprookje Doornroosje, alsmede afbeeldingen van Koning Arthur en de Ridders van de Ronde Tafel zijn gedetailleerd.
De in het water weerspiegelde Venusfiguur in Spiegel van Venus toont de voorliefde die de ontwerper ontwikkelde voor mythologische thema's.
Pagina 1 / 10
| Geboren | 1833 (Birmingham) |
| Overleden | 1898 (London) |
| Nationaliteit | Verenigd Koninkrijk |
| Epochen | Pre Rafaëlieten, Symbolisme, Victoriaanse kunst |
| Genre | historieschilderkunst, religieuze kunst, genreschilderkunst, mythologische schilderkunst, portret |
| Beroep | kunstschilder, tekenaar, ontwerper, illustrator, architectonisch tekenaar, aquarellist, pastellist |
| Familie | Vader: Edward Richard Jones Moeder: Elizabeth Coley Huwelijkspartner: Georgiana Burne-Jones Kind: Philip Burne-Jones, Margaret Mackail, Christopher Burne-Jones Broer of zus: Edith Jones |
| Beïnvloed door | Dante Gabriel Rossetti |
| Lidmaatschappen | Royal Academy of Arts |
| Bekende werken | The Beguiling of Merlin (1872), King Cophetua and the Beggar Maid (1884), The Golden Stairs (1876), The Merciful Knight (1863), The Wheel of Fortune (1883) |
| Musea | Birmingham Museum and Art Gallery, Los Angeles County Museum of Art (LACMA), Staatsgalerie Stuttgart, Yale Center for British Art, Cleveland Museum of Art |
Edward Burne-Jones beleefde zijn jeugd in het industriële Birmingham en begon zijn artistieke loopbaan toen hij nog op school zat. Hij besloot theologie te gaan studeren. Hier ontmoette hij de latere ontwerper William Morris, beiden raakten bevriend en braken samen hun studies af. Zij wijdden zich aan de kunst en werkten samen als partners. In de kring van de prerafaëlieten vond Burne-Jones zijn geestelijk thuis en werd hij een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de kunstenaarsvereniging.
Maar Edward Burne-Jones wilde meer dan alleen de weergave van een motief, kunst moest het leven en de leefruimte binnendringen. Hij was niet alleen een kunstenaar maar ook een ambachtsman en met deze benadering wordt hij beschouwd als de grondlegger van de kunsten en ambachten. In tegenstelling tot de grijze omgeving van de industrie, creëerde hij een wereld van sprookjes, sagen en legenden. Op basis van literaire modellen creëerde hij glas-in-loodramen, keramische platen, meubels en wandtapijten. Samen met zijn compagnon Morris wordt hij beschouwd als de grondlegger van het moderne design.
Zijn interpretatie van het sprookje Doornroosje, alsmede afbeeldingen van Koning Arthur en de Ridders van de Ronde Tafel zijn gedetailleerd.
De in het water weerspiegelde Venusfiguur in Spiegel van Venus toont de voorliefde die de ontwerper ontwikkelde voor mythologische thema's.